
Çok Değerli Mehmet Bey,
Acınızı sizin kadar elbette anlayamam, ama Baran gibi göz nuru çocukları olan
bir babanın anlabildiği kadar anlıyorum ve acı duyuyorum. Keşke sizin ve sevgili
Baran'ın annesinin, öteki yakınlarının acılarını somut olarak biraz olsun dindirebilecek
bir şeyler gelseydi elimden. Ben, insanın insana, toplumun insana, özellikle de
devletin insana yaptığı kötülüklere karşı verilen mücadeleye, bir şair olarak, ancak
şiirlerimle katılabiliyorum, katılmaktan da geri durmuyorum. Bu da hemen ve
spesifik vakalarda görünür bir etki yaratmıyor gözükebilir, ama, sanıyorum, benim
gibilerin yaptıkları uzun bir süreç içinde, birey, toplum ve toplumun organizasyonunda
( mesela devlette ) olumlu yönde zihniyet değişimine, bilinç ve duyarlılığın gelişmesine,
olgunlaşmasına yarıyordur.
En içten selam ve dostluk duygularımla acınıza teselli olabilecek gelişmelerin
olmasını temenni ederim.
Saygılarımla,
Cahit Koytak