Fotoğraf/Berfin Tursun/

---

İzmir'de ki taş rezaletinden sonra bir kez daha anlaşıldı ki mesele taş atanın kim olduğudur. Yani taşın kim tarafından ve kime attığı önemlidir. Çocukları kurtaracak bir formülün hayata geçirilmediğini bilerek hâlâ umutla mücadaleye devam edeceğimizi bir şiirle yinelemek istiyorum. Tüm ÇİAÇ üyelerine sevgiler...

---

 
PARMAK ÇOCUKLARIN PARMAKLIKLARI

---

 
 
Küçük yaşlara giydirilen koca hayatların
Taşının dağa dönüştürülmesindeki bir manzume bu!
 
Kimliklerinin üzerindeki ıslahat projesine
Gözlerindeki masumiyetin yerini intikama bırakan bir isyan manzumesi bu!
 
 
Doğdukları loğusa yatağında başlar yenilgileri
Analarından teslim aldıkları dilleri doğranınca
Esner kemik araları itilmişlikle
Sonra başlar inkârın isyanı
Daha çocukken,
 
Ve büyüyemeden…
 
Etmez bir eder tüm yaşlı gözlerin
Kırılmalık tezgâhlarından kan damlayan
Koğuşu bol ranzalı, basık bir avludan
İki adet zeytinle acıkan
Parmaklıkların arkasında büyüyen çocuklar
 
Bir sayfayı aşar isimleriniz
Bir tarihi işler yüzleriniz
Utancın kaç tonu varsa
Sizi koruyamamanın ağırlığınca kırılır kemiklerim
Batar yüreğime, zihnime
 
Ama yine de vazgeçmem kendimden
Turuncu bir sabaha açtırmak için gözlerinizi
 
Roda UYANIK
 
Şiir-i Sin = Çocuklar için yazılan şiirlerin o çocukları kaybettiğimiz an mezarlığa dönüşmesidir

---

Anasayfaya git